Wie is Meneer de Filosoof?

Normaliter schreef ik een intro over de mannen die ik ontmoete en deze man vloog zo er tussendoor. Ik heb ooit een begin geschreven voor als we op date zouden gaan. Die date kwam nooit tot stand dus bij deze een epiloog.

Voor visuele ondersteuning verwijs ik naar mijn insta. Ik weet heus wel dat sommige van jullie zijn insta ook al hebben gevonden.

De Filosoof mogen we in de toekomst ook gewoon Ro noemen. Ro is 38 jaartjes OUD. Ja ik zeg het gewoon. OUD. (Het kan zijn dat hij daar gevoelig voor is en ik weet dat de kans groot is dat hij dit leest…hoi Ro) Ach mop nog 2 jaar en je tikt de grote 40 aan. Dat is niet erg he?

Ik heb namelijk wel een zwak voor oudere mannen. Grom.

Ro heeft de bijnaam Filosoof gekregen omdat wij beide interesse hebben in filosofie en de menselijke psyche. Ook waarderen we beide kunst en goede componisten. We hebben urenlange gesprekken gehad (ook voordat we elkaar eindelijk in het echt ontmoette) met teveel alcohol en verhitte discussies over het leven. Het is een prater. Als in; prater…pppprraatteerrr.

Hij kookt trouwens heerlijk. Het is een hobby van hem. Roti, rijsttafel, goede pasta noem het maar op. Uiteraard met een lekker drankje erbij. Deze man is net zo bourgondisch ingesteld als ik, we genieten allebei vol van alles wat het leven te bieden heeft. Dus dat hij koken net zo leuk vind als ik is mooi meegenomen.

Het is een gevoelsmens. Ik noem hem vaak (heel vaak) hippie. Hij ziet altijd het goede in iedereen en wil de wereld verbeteren. Dit draagt hij zelfs uit in zijn bedrijf en op zakelijk vlak. Een familieman. Geweldig met kinderen. Hij heeft eigenlijk gewoon een te groot hart, is bereid om iedereen te helpen en te vergeven. Dusdanig dat mensen er soms gebruik van trachten te maken. Het is een mooi mens, daar moet je zuinig op zijn. Mijn harde kant beschermt hem terwijl hij juist van mij een “gevoelig” mens maakt op zijn tijd. Ik weet het, niet helemaal on brand voor mij. Ik ben nu eenmaal door levenservaring een stuk harder dan deze man.

Waar ik soms zwart wit kan zijn komt hij altijd met zijn regenbogen aan.

Een geboren optimist waar ik als realist soms wel eens denk van “really? Wat ben je toch een idiote eenhoorn”

Het is een intelligente man, een echte beta. Gek op algoritmes, natuurkunde en het heelal. Het is een wijsneus. (wat soms trouwens enorm irritant is)  Hij wil graag weten hoe alles werkt en in elkaar steekt. Zo een type die als hij een spel koopt de spelregels helemaal uit gaat pluizen en onthoud. Die tijdens het spel alles goed in de gaten houdt. “jij bent aan de beurt nu, komop” Ja….dan begrijp je het wel. Ik kan het niet aan als hij een spel uitlegt, ik heb daar geen geduld voor. Schatje, ik speel wel gewoon.

Een spellenkast heb ik al in zijn huis gemaakt. Daar hebben we beide een zwak voor. Spelletjes met vrienden, drank erbij, snacks en hup. Cards against Humanity blijft bom maar een potje skibo of rummicub is ook prima. Een voordeel is dat we beide ook graag lezen. Wel lezen we beide andere genres. Beide hebben we veel te veel boeken in huis dus ergens zie ik toch nog ooit een bibliotheek kamer tot stand komen of een volledige boekenmuur.

Als alpha persoonlijkheid was ik bang dat ik niet samen zou kunnen met een beta persoonlijkheid.

Ik wals daar namelijk gemakkelijk overheen. Ik ben dominant, spontaan en heb soms iemand nodig die tegengas geeft. Dit geeft soms struggles maar hij laat zich niet compleet ondersneeuwen. Hij geeft mij rust en ik geef hem chaos. Leven in de brouwerij. Het is nooit saai.

Ik ben dol op zijn verbaasde gezicht trouwens. Dan vraagt hij of hij er even langs mag. Dan roep ik “nee” en ga gewoon door. Als ik dan opkijk dan zie je even de shock en de error op zijn gezicht. Hij weet dan totaal even niet wat te doen. “Mag ik alsjeblieft de zout?” “Nee vandaag niet” *krekelgeluidjes* Sorry dat is gewoon iets wat ik wilde delen waar ik veel plezier van heb. Moet kunnen toch? (ja ik ben soms een etterbak)

Hij heeft iemand nodig die zijn keuzestress op zijn tijd aan kan en dat ben ik. Ik beslis wel gewoon. Ik maak keuzes en zet door. Soms geef ik hem gewoon een duwtje in de juiste richting. Iedereen blij.

Niet geheel onbelangrijk; Deze nerd kan gewoon vol mijn geek aan.

Hij kijkt met mij mijn geeky shows en vindt ze leuk.  Wat kun je als vrouw nog meer willen?

Nou als ik eerlijk ben; het is wel prettig dat hij als ochtendmens heeft leren snoezelen en uitslapen. Alsnog gaat hij er vroeger uit en maakt dan altijd koffie, thee en ontbijt. Dat is gewoon echt baas voor mij als nachtmens. Ik kwam eens beneden en toen zat hij al met Doerak huiswerk te maken. Hij is verzorgend ingesteld. Mooi mens.

Terugkomende op het hippie stuk is het een buitenmens. Kamperen, vuur, erop uit trekken, verdwalen, hutten bouwen, festivals, buiten in een park hangen, overal een biertje doen, ouwehoeren met iedereen, een allemansvriend.

Skateschoenen en cargo broeken met geeky shirts. Een goed geeky shirt op zijn tijd is leuk.  Alleen ik zie hem nog steeds het liefst in een overhemd. Soms trekt hij die eens voor mij aan want luister….mijn modekant heeft het zwaar. Zijn kledingstijl……is ZO niet mij. Gelukkig matched hij wel zijn kleding. Dat maakt alles iets beter, ik hoop dat ik hem eens mag stylen. Ik zeg jeans en timberlands.

Ja mensen,  ik ben meer materialistisch dan deze man. Ik weet het. Ik houd nu eenmaal van kleding en alles passend, de details.

Het voordeel is dat ik van deze man meteen veel ruimte in zijn kledingkast kreeg. Bless his heart. Je maakt mij daarmee direct gelukkig. Hij vindt mijn kledingstijl juist leuk, begrijpt niet altijd mijn kledingstress, lacht erom maar vertelt regelmatig hoe mooi hij mij eruit vind zien. Kwam meteen met “Laat hier wat meer liggen, ik heb genoeg ruimte en anders maak ik ruimte voor je. Dan heb je hier ook keuze zonder van alles mee te zeulen. Dan kun je hier altijd je prachtige zelf zijn, niet dat je het nodig hebt hoor, zonder make up met een simpel shirt vind ik je nog het allermooist.” Dames vindt een man die je zijn kledingkast geeft, dat is liefde. (en ik deel mijn onesies…is ook een ding haha)

Simpel. Ik houd van deze man en zijn rare eigenschappen. Het maakt hem, hem.

Ja soms echt heel irritant maar als er ineens een bos bloemen bezorgt wordt (terwijl hij niet van bloemen houdt) smelt ik. Hij raakt soms precies de goede snaar en dat bij mijn zwarte ziel.

Deze man komt na het stappen aan met bitterballen (SNACKS) en doet mijn schoenen uit. Als ik ziek ben houdt hij mijn haar naar achter, ruimt alles op en streelt mijn rug terwijl hij verteld dat het goed is.

Dat hij van mij houd en dat dit ook bij het leven hoort. Biedt zijn huis aan als slaapplek voor mijn vrienden zodat ze veilig zijn na het uitgaan.

Deze man huurt een auto zodat we niet uren met het OV moeten reizen met koffers, zodat we ook samen kringloop winkels af kunnen lopen.

Rijdt om 6 uur in de ochtend vanuit Friesland 2 uur om iemand die mij dierbaar is op te halen zodat ik haar kan ondersteunen in het ziekenhuis.

Al zijn we op vakantie…puur omdat het belangrijk is voor mij. Zonder een zucht of kreun.

Op mijn verjaardag hadden we nog geen relatie. We waren niet aan het daten. Hij was met vrienden een weekend weg in Duitsland. Op mijn verjaardag zouden ze terugkomen.

Hij is vroeg in de ochtend vertrokken en heeft zijn vrienden in de auto gepropt om zo snel mogelijk 4 uur terug te komen rijden met weinig slaap omdat hij mij een cadeau wilde geven. Een deathly hallows ketting. Hij wilde bij mij zijn en mijn vrienden ontmoeten.

Hij neemt tijd voor de mini mensjes, komt na zijn werk langs, oefent met huiswerk, kookt met ze, plakt banden en neemt de meiden los mee op date om ze beter te leren kennen.

Waar ik eerst een eigenwijze eisen lijst had heeft deze man laten zien dat je niet overal in hoeft te matchen. We verschillen op redelijk wat vlakken en dat is prima. Zolang je elkaar maar respecteert en erover communiceert werkt het. Plus we zijn beide niet vies van een discussie al zijn we beide koppig.

Zo hebben we nu al “het WC rol dilemma” Hij hangt serieus de rol verkeerd op. Met het papier wat van achter komt via de muur. Het is een pijn in mijn bestaan. Iedere keer hang ik de rol goed (papier wat erover naar voren rolt) kom ik terug….hangt hij weer anders. Dit is nu al weken bezig, we hebben met vrienden erover gepraat. In diverse kroegen en restaurants gekeken hoe de rollen hingen en dus als oplossing (geniaal) hebben we beide nu onze eigen rol inclusief naam erbij.

Soms is er gewoon een aparte oplossing nodig voor grote levensproblemen.

Volgens mij komen wij er wel.

PS. Zijn vrienden zijn ook nog eens bom en hij vind mijn vrienden ook leuk. Winner Winner.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *