7. Meneer de Engelsman

Dit is er eentje die ik lastig vind. Ik zet hem er tussen omdat dit het echte leven is. Soms kan iemand ergens niet mee omgaan. Soms is dat iets wat niet veranderd kan worden.

Meneer de Engelsman was net in Haarlem komen wonen, spreekt trouwens geen Nederlands maar dat is voor mij geen probleem. Hij is een gamer, geek en skater. We konden het enorm goed samen vinden dus toen hij mij uitnodigde om bij het Spellenhuis in Haarlem spelletjes te spelen was dat een no-brainer.

Wat kan ik zeggen. Hij is aantrekkelijk  galant met een leuke lach  geeky en een goed gevoel voor humor. Plus als bonus….zijn engelse accent is echt mooi engels  oh en hij heeft een hond……..

We speelden een paar potjes intens Jenga, we dronken, we hebben tv series zitten kijken. Sterker nog de date eindigde met dat we ineens realiseerde dat het half 8 in de ochtend was. Een date van 12 uur lang waarin we enorm hebben zitten lachen.

Hij bood aan een uber of taxi te bellen maar ik heb gewoon de bus naar huis kunnen pakken. We gaven elkaar een knuffel en besloten snel af te spreken.

Perfectie. Eindelijk een echt leuke man

En toen was het appje de volgende avond. Hij was wat stil maar hij had een drukke dag. Hij was in zijn laatste werkweek voordat hij een week naar Engeland zou gaan om zijn familie te zien voor de feestdagen.

Hij meldde dat hij mij leuk vind maar dat hij een beetje in de paniek schoot omdat ik kinderen heb. Het was volgens hem makkelijk te vergeten dat ik kinderen heb als je samen op pad bent en de meisjes bij hun vader zijn. Hij wist niet wat hij daarmee moest. Hij was bang om het te zeggen omdat hij mij leuk vind en niet wilde dat ik boos zou worden. Hij wilde graag samen nog verder afspreken maar wilde dit gemeld hebben.

Ik vertelde hem dat de meisjes een deel van mij zijn maar dat ik niet verwachtte dat hij direct in hun leven zou zijn. Dat we eerst maar eens samen wat leuke dingen moesten gaan doen. Dat zou allemaal later komen als het tussen ons goed zou blijven gaan, als we serieus een relatie in zouden stappen en als we er beide klaar voor waren. Dat het iets voor de lange termijn zou zijn.

Dat ik niet boos was maar eerder blij dat hij het meldde. Het hield immers voor mij in dat hij had nagedacht over een eventuele toekomst. 

Hij was serieus. Na het gesprek was hij gerustgesteld en meldde zelfs ” I’m in!”

De volgende week zouden we weer afspreken om wat leuks te gaan doen na zijn verjaardag en de drukte van zijn werk, voordat hij naar Engeland zou zijn.

Ik merkte de dagen erop direct verschil. Eerst appte hij de hele tijd. Nu bijna niets. Antwoorden waren kort. Alles leek vanaf mij te komen en toen begon het kwartje te vallen.

Hij nam afstand.

We hadden op een woensdagavond nog contact over eventuele weekendplannen en misschien wilde hij zondag afspreken. Ik hoorde niets meer. Ik besloot niet te trekken. Ik wist dat hij zaterdag was gaan stappen voor zijn verjaardag en vroeg hem zondag nog of hij het naar zijn zin had gehad.

Geen antwoord meer.

Nu heb ik zelfrespect. Ik wist dat het geen zin had om contact verder te zoeken. Als hij mij wilde spreken dan zou ik wel wat horen. Ik besloot het verder te laten ondanks dat ik er van baalde. Ik liet zijn nummer nog wel in mijn telefoon staan maar archiveerde het gesprek. Ik ging verder.

Na een week kreeg ik ineens een berichtje. Hij meldde dat hij een enorm drukke week achter de rug had en dat hij toe was om weer gezellig onder de mensen te zijn. Zijn hoofd zat vol en hij had even tijd voor zichzelf gepakt.

Ik heb gezegd dat ik het niet heel tof vond om ineens niets te horen na ons eerder contact. Hij begreep dit en bood excuses aan. Hij vloog naar Engeland en vroeg of ik erna toch nog iets wilde afspreken.

Fine. Iedereen kan een rotweek hebben.

Tijdens zijn tijd in Engeland een korte update nadat ik vroeg of hij blij was bij zijn familie te zijn. Daarna was het weer stil.

Dit was het moment dat ik besloot om ondertussen gewoon verder te daten en hem lekker zou laten. Gesprek weer gearchiveerd.  Als ik wat zou horen zou ik kijken of ik er op dat moment zin in zou hebben of dat ik het zou afkappen. De interesse bij mij naar hem was hoger dan hij naar mij.

Dit was een pijnlijke. Ik vond deze man oprecht heel leuk om eens mee te kijken waar het naartoe zou kunnen gaan. Dit is het leven soms. 

Een partner moet om kunnen gaan met het feit dat ik moeder ben en alles wat daarbij komt kijken. 

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *