BLIJF BINNEN

Dus mensen in de zorg werken zich suf. Nemen risico’s. 

De zon schijnt. Het is eindelijk lekker buiten na al die weken van regen. We zijn daar wel aan toe.

Blijkbaar begrijpt een gedeelte van Nederland niet waarom er quarantaine is. Doen hier vrij licht over. Deze mensen denken “f**k it” en gaan met zijn allen (want het gezin is gezamenlijk vrij) naar het strand of het bos om lekker even buiten te fijn. Het is ineens druk in sommige treinen of bussen.

Om je een idee te geven (mijn moeder werkt bij de NS) de afgelopen week hadden de treinen een bezetting van ongeveer 15% Helemaal top. Nu met die zon van gisteren was de treinbezetting ongeveer 70%.

Jonge mensen (zelfs in mijn omgeving, ga je schamen) gaan naar buiten of met het OV naar vrienden, familie of naar hun geliefde toe. Even samen zijn. Het OV rijdt in principe door voor de cruciale beroepen. Zodat iedereen naar zijn of haar werk kan. Zodat we door kunnen draaien. Niet voor dagjes uit mensen of omdat je zo graag een dagje bij ‘iemand” wil zijn.

Je bent jong. Je zit altijd op je telefoon. Je hebt een telefoon met camera, FaceTime of Skype. Gebruik het. (Mijn kinderen Skypen bv met hun vader. Ze kunnen daar nu niet heen tot er controle is over Corona)

Kinderen die buiten spelen omdat ouders het zwaar hebben binnen. Zeker met dit weer VEEL KINDEREN die SAMEN buiten spelen. Ze kunnen dragers zijn. Heb je wel eens een groep kinderen samen gezien? Die houden zich niet aan de “verplichte” afstand.

Jullie zijn het probleem. Wij zitten binnen om verspreiding tegen te gaan. Dat gaat niet op deze manier. 

Lees “BLIJF BINNEN” verder
0

Corona en thuis scholing

Ik zie overal op Facebook en in de familieapp van mijn partner prachtige schoolschema’s omhoog komen. Moeders die de hele dag inroosteren en vol als juf inspringen. Ik bewonder ze en ik heb veel respect voor deze ouders.

Ik ben dat niet.
Ik heb er namelijk oprecht moeite mee.

Lees “Corona en thuis scholing” verder
0

Console peasant

Ik heb in het verleden al eens eerder geschreven over mijn voorliefde voor consoles.

Het begon als Petite fille toen ik van mijn vader de eerste echte grijze gameboy kreeg met hierbij donkey Kong. Een geniale uitvinding waar ik in verdwaalde. Van mijn moeder kreeg ik mijn eerste Nintendo (nes) met Mario en duck Hunt. In de avond speelde we samen deze spellen en daarmee was de toon gezet.

Nintendo was het mooiste bedrijf ter wereld en gaf mij Zelda, barbie, ninja turtles, star wars en nog zoveel meer.

Lees “Console peasant” verder
0

Kringloop te Velserbroek (eind 2019)

Ik had een vrije middag, mam had een vrije middag. Het was tijd om weer eens te kringloophoppen. Deze dag besloten we naar Velserbroek te gaan. We begonnen bij Noppes.

Noppes in Velserbroek is een grote kringloop waar je los kan gaan op kleding. Eigenlijk slaag ik hier altijd wel voor “iets” Ze hebben ook een aantal meubelen staan die ik mooi vind alleen die kan ik gewoon nu niet kwijt. Daarnaast als minpunt wil ik aangeven dat Noppes telkens duurder lijkt te worden. Nu gebeurd dit wel vaker maar dit keer viel het mij echt op als ik keek naar bepaalde items.

Lees “Kringloop te Velserbroek (eind 2019)” verder
0

Wat een binnenkomer

Hoi. Ik had niet gedacht dat mijn eerste bericht Corona virus gerelateerd zou zijn als ik eerlijk ben. Het is een binnenkomer zullen we maar zeggen.

Waar het de afgelopen maanden op neer kwam is een samenloop van omstandigheden. Ik wilde in ieder geval graag bloggen maar…

1. Mijn lieftallige zombie MacBook gaf weer de geest.
Ik ga nog een poging doen om hem te maken maar het is een 2010 model. Dus “euhm tijd voor een nieuwe?” Dat ging niet zomaar (hallo, salaris in de zorg) en dat is een proces geweest.

En dan komen we bij het gekkenhuis wat mijn leven is want, natuurlijk gebeurd er veel als ik niet in staat ben om te bloggen.

Lees “Wat een binnenkomer” verder
0

Thuiszorg en Corona

Ik werk in de zorg. De thuiszorg. Soms worden wij ook wel eens “de hulp” genoemd. Voor het eerst sinds de uitbraak van het Corona virus maak ik mij zorgen. Wat bijzonder is, want veel cliënten van mij maken zich geen zorgen.

“Als ik ga dan is het mijn tijd. Mijn grootste angst is om alleen te moeten gaan”

Terwijl de wereld zich druk maakt om het virus en de ouderen, maken mijn cliënten (gemiddeld 70+ jaar ) zich druk om hele andere dingen. Om alles alleen door te moeten maken. Om in de laatste momenten als paria gezien te worden.

“Niet naar opa en oma want ze zouden ziek kunnen worden” Ik kan je melden dat veel van mijn cliënten al onderliggende problematieken hebben. Sommige zijn al terminaal. Straks zijn ze ook nog eens alleen terminaal.

Lees “Thuiszorg en Corona” verder
0