Sorry!

Even een huishoudelijke mededeling. Ik heb per ongeluk wat reacties van mensen verwijderd. Ik vind het echt zo stom van mijzelf. Het gaat om onder andere een reactie bij mijn Macbook artikel en enkele vanuit de corona artikelen. Ik was mijn spam aan het opruimen met 20 tegelijk en daar ging iets mis. Het spijt mij, ik heb je reactie dus niet expres verwijderd maar ik was onhandig.

BLIJF BINNEN

Dus mensen in de zorg werken zich suf. Nemen risico’s. 

De zon schijnt. Het is eindelijk lekker buiten na al die weken van regen. We zijn daar wel aan toe.

Blijkbaar begrijpt een gedeelte van Nederland niet waarom er quarantaine is. Doen hier vrij licht over. Deze mensen denken “f**k it” en gaan met zijn allen (want het gezin is gezamenlijk vrij) naar het strand of het bos om lekker even buiten te fijn. Het is ineens druk in sommige treinen of bussen.

Om je een idee te geven (mijn moeder werkt bij de NS) de afgelopen week hadden de treinen een bezetting van ongeveer 15% Helemaal top. Nu met die zon van gisteren was de treinbezetting ongeveer 70%.

Jonge mensen (zelfs in mijn omgeving, ga je schamen) gaan naar buiten of met het OV naar vrienden, familie of naar hun geliefde toe. Even samen zijn. Het OV rijdt in principe door voor de cruciale beroepen. Zodat iedereen naar zijn of haar werk kan. Zodat we door kunnen draaien. Niet voor dagjes uit mensen of omdat je zo graag een dagje bij ‘iemand” wil zijn.

Je bent jong. Je zit altijd op je telefoon. Je hebt een telefoon met camera, FaceTime of Skype. Gebruik het. (Mijn kinderen Skypen bv met hun vader. Ze kunnen daar nu niet heen tot er controle is over Corona)

Kinderen die buiten spelen omdat ouders het zwaar hebben binnen. Zeker met dit weer VEEL KINDEREN die SAMEN buiten spelen. Ze kunnen dragers zijn. Heb je wel eens een groep kinderen samen gezien? Die houden zich niet aan de “verplichte” afstand.

Jullie zijn het probleem. Wij zitten binnen om verspreiding tegen te gaan. Dat gaat niet op deze manier. 

Lees “BLIJF BINNEN” verder

Wat een binnenkomer

Hoi. Ik had niet gedacht dat mijn eerste bericht Corona virus gerelateerd zou zijn als ik eerlijk ben. Het is een binnenkomer zullen we maar zeggen.

Waar het de afgelopen maanden op neer kwam is een samenloop van omstandigheden. Ik wilde in ieder geval graag bloggen maar…

1. Mijn lieftallige zombie MacBook gaf weer de geest.
Ik ga nog een poging doen om hem te maken maar het is een 2010 model. Dus “euhm tijd voor een nieuwe?” Dat ging niet zomaar (hallo, salaris in de zorg) en dat is een proces geweest.

En dan komen we bij het gekkenhuis wat mijn leven is want, natuurlijk gebeurd er veel als ik niet in staat ben om te bloggen.

Lees “Wat een binnenkomer” verder

Onze kerst traditie

Ik denk dat de meeste mensen wel een bepaalde traditie hebben rond de feestdagen. Ik ben opgegroeid met een chef kok als stiefvader wat inhield dat stilzitten, gedragen en netjes eten aan tafel altijd een groot ding is geweest. Daardoor heb ik juist als volwassene een soort afkeer gekregen van de lange statige dineetjes

In mijn gezin met de meiden doe ik het dus wat anders. Dat brengt ons op traditie 1. Op kerstavond eten we lekker in luie kleding iets waar we zin in hebben. Denk kaasfondue of dat soort dingen. Dan krijgen de meiden een cadeau van onder de boom. Dit is veelal een boek en een onesie, of sloffen met pyama. Dan gaan we films kijken met warme choco in je nieuwe onesie of pyama. Het is helemaal gericht op comfort en samenzijn.

Traditie 2. Op kerstochtend beginnen we met cadeaus en daarna maken we ons klaar voor een familie brunch vanaf mijn kant. Organiseer ik de brunch dan is de avond lekker lui. Soms wil ik lekker koken, soms eten we elders en soms sluiten we ons lekker op met nog meer kerstfilms.

Tweede kerstdag gaan de meiden naar hun vader. Dan doe ik letterlijk waar ik zin in heb; uitgaan, naar vrienden, zelf koken voor vrienden met spelletjes. Vorig jaar heb ik voor mijzelf een biefstukje gemaakt en ben ik daarna naar de bioscoop gegaan. Aquaman. Dit jaar is het idee dat we naar Ro zijn ouders gaan.

Het idee is duidelijk, ik probeer met kerst zo ontspannen mogelijk met alles om te gaan. Zo min mogelijk hollen van A naar B en zo min mogelijk drama.

Dan hebben we mijn belangrijkste kersttraditie. Een traditie waar ik enorm veel waarde aan hecht. Heilig. Deze traditie begint al zodra de boom opgezet wordt. Die dag ga ik met mijn dochters naar de winkel en kopen we ons “jaar-hanger”.

Deze traditie begon in 2013 toen ik alleen kwam te staan met de meiden.

Mijn baken in 2013
Lees “Onze kerst traditie” verder

17. Meneer Karaktervast #2

Zoals ik al eerder aangaf hadden Meneer Karaktervast en ik een leuke eerste date en stonden we beide open om elkaar nog eens te zien.

Omdat hij al eens eerder had geroepen dat hij vrij direct is bij dates en snel meldt “Dit wordt het niet” had ik mijn twijfels.

Ik heb hem deze uitspraak niet horen maken dus ik besloot actie te ondernemen. Ik stuurde hem een berichtje waarin ik vertelde dat ik hem die opmerking niet heb horen maken en of dit inhield dat er een tweede date zou komen. Ook vroeg ik hoe we vuurwerk op een eerste date konden overtreffen als hij wel met mij weg zou willen.

Ik kreeg vrij vlot een berichtje terug waarin hij stuurde dat ik hem net voor was en dat de vraag simpel was “Deze jongen wil je zeker graag weer zien” daarnaast “ik kan 2 vuurpijlen meenemen?” Verder had hij al een leuk idee voor een date en wilde hij mij graag mee nemen naar Utrecht.

Lees “17. Meneer Karaktervast #2” verder

Mijn make up collectie

Sanne gaf vorige keer aan bij mijn artikel over mijn huis, dat ze benieuwd was naar wat er nu in de antieke kist zit.

Nu heb ik deze vraag vaker gekregen dus; Jullie vragen, ik draai.

Het is een grappig gezicht wetende dat ik in mjjn hoogtij dagen bij Beautytreat en als visagist een kantoor had vol met cosmetica producten. Nu na 10 jaar is het gereduceerd tot een kist.

Lees “Mijn make up collectie” verder

Een maand verder

Hoe gaat het nu met mij? Een vraag die ik iedere dag krijg. Eerlijk? Een stuk beter. Ik begin weer die sterke vrouw te worden die ik was.

Uiteraard zijn er momenten van verdriet. Vandaag had ik het even zwaar. Ik zag een gelukkige foto van Jelle en mij samen en ruimde de lieve brieven, vol beloftes op.

Sometimes it’s ok not to be ok. Ik had nooit gedacht dat ik iemand toe kon laten mij zo te zien. Dit hoort erbij. Tranen om een verlies. Verdriet.

Ik ben wijzer geworden. Ik heb een deel pijn achter mij gelaten. Ik weet hoe ik nu tegen de liefde aan kijk. Ik weet wat ik wil. Wat belangrijk is voor mij.

Drie weken jezelf dwingen om een spiegel voor te houden. Dwingen om je verdriet onder ogen te zien. Alleen zijn. Veranderd iemand.

Lees “Een maand verder” verder